Yedi kat yer altı mahzen
Girmeden nefsin anlamaz mısın ah sen
Dört tarafım duvar duyulmuyor acım kesin
Ki yılan sana dokunmuyordu yıllardır çıkmadı sesin
İnledi yer gök gördü acımı, şahitti o duvarlar
Beni duymasan da duymuştun acımı elbet etraftan
Haykırırdı haberimi büyük küçük ekranda
Keyfine denk değildi acım ama yer de mi yoktu duanda?
Ağzından çıkan söz gösterir kalbindekini
"Seni ilgilendirmeyen" âkıbetim yok etti binlercemizi
Hani kardeşti insanlar,imkanın
olsa kurtarırdın dünyayı
Verdiğin sözler seni duysa utanıp susmaz mıydı?
Bir zamanlar çocuktuk her birimiz açtık gözlerimizi dünyaya
Sen ayrı diyardaydın yollar serilirdi bir "ıngaya"
Beni de severdi annem hem de canından bile çok
Bir canı olsaydı şayet, verirdi bana şüphe yok
Vicdanını rahatlatmak için tarihimizi suçladın
Peki şimdi tarihe ne diye yazılacak adın?
Kirlenmiş bir dünya bu elimden ne gelir dedin
Durup paslandın yerinde, tozdan farkın ne senin?
Elinden gelmese de kalemin var, dilin var
Sen de insansın elbet senin de yüreğin var
Yalancıktan da olsa timsahlar bile ağlar
Duydu beni titredi dört tarafımdaki duvar
Sense duydun ve sustun, betondan ne farkın var?
