Şiir
Sesli okuyucu hazırlanıyor…
Yeryüzüne yıldızlar düşüyor
Saçlarından topluyorum sessizce
Yanakların kızarmış, gözlerin parıldıyor
İzliyorum sessizce
Bakışların o kadar tatlı ki
Eriyorum sessizce
Seni izlemek o kadar güzel ki
Zaman duruyor sessizce
Artık saklayacak bir şey kalmadı
Mısralarımda adını haykırıyorum sessizce
İşte duymayan kalmadı
Ölüyorum şiirlerimde sessizce
(Kalemdar Dergisi’ne…) Zamanın sızdığı çatlaklardan süzülen sessizlikle, Kâğıdın göğsüne saplanan bir uçurumu büyütüyorum. Parmaklarımın ucunda; isimlerini bilmediğim eski…
Bu ayçiçeği çevirmiş yapraklarını güneşe gerisin geri. Ne tüm gecenin karanlığını, ne inatla her gün doğan güneşi, ne de açmayı bekleyen parlak sarı yapraklarını düşünüyor. "Her…
Ansızın bir özlem yağışı aldı beni. Kendimi kaybetmeme ramak kala buluverdi beni. Hissiyatım bu dünyada müstakim bir mutluluk hiç olmadı. Kendiyle barışık, sessiz sedasız almıştı…