Ben anılarını yeşerte yeşerte
Seni hapsettim bir kalbe
Önce sendin sadece
Bir çorak topraktın,tektin,nettin.
Şimdi her şeyde,
Bir menekşede,yoncada
En sevdigim tatlıyı yerken,
Gülen bi gözde,
Ekmeği bölerken,nimet gibi mesela.
Konuşur durur kalbim
Ama öyle lâl öyle sakin.
Ev sakin olduğun yer midir?
Ev nedir?
Bilmediğinden korkar insan
Kaçarım korkarsam.
Kaçtım korkaklığımdan.
Korkaklık ne hazin ne acı ne bedbaht bir şeydi hep anlattım.
Şimdi roller farklı,
Karar,büyümektir.
Her şeye razıyım demektir,dedim.
Ah yandı içim,
Su ile tazelenmiş toprağı kuruttu bu yangın.
Nefesim yük kalbim çorak ve lâl Şimdi.
Şimdi farklı,çok...
