Şairin ruhuna sefalet miydi vuslat
Maktul şiir vukusu, hatıralarda.
Yanaklarım yarin ulaklarıyla kurak
Güneşin endamı, artık kuş kanatlarında.
Geceler var; ayet sarih, sütun muamma
Bombalar mezarlık üstüne sicim sicim
Umudun kanadı dokunur hülyama
Bir köhne yavrunun duasına gitti içim.
Ne çağı yaşarım ne çağda
Ne çağdanım ne çağdan yana
Bir savaş günüyüm Hakk'ın safında
Beyaz güller bıraktım maktul Mecnuna
Süzeren sevdamla ben
Batan güneşler mecmuasında matbuat
Akran bir sevdaya vurgun
Durmaksızın karalar, kargalar kadrini.
Müsamaha yok tanıdığım, tattığım anılara
Devrin nevriyle muhabbet, muharebe olup çıkmışken
Taşıp başıma takmışlar urgani ekmeği
Öpüp alnımla yasladığım mezarlığa.
Putsuz putlularla
Savaş
Yaşadığımız sürece devam
Eden muazzam bir vaka.
