Söyleyemediklerim var benim içimde, sözümü geçiremediklerim.
Alargada durmuşum kavgalarıma, kelepçeleniyorum perişanlığımla, vicdansız bir aznavurun nazarında.
Yaralarımı sararken bir gönül savaşında,
Affedemediklerim var benim içimde, affımı isteyemediklerim.
Hayallerim var benim içimde, hayal dahi edemediklerim.
Merdiven dayamışım kırklarıma, tırmanıyorum acılarımla, geçitsiz bir kayalığın yamacında.
Özümü ararken viran insanlar sokağında,
Çözemediklerim var benim içimde, çözümü gösteremediklerim.
Kestiremediklerim var benim içimde, ite köpeğe ezdiremediklerim.
Sandıklara kaldırmışım umutlarımı, alevleniyorum korkularımla, çatısız bir yuvanın ocağında.
Çaresizliğe boğulurken bir sigara dumanında,
Söndüremediklerim var benim içinde, yangınını göremediklerim.
Bekleyemediklerim var benim içimde, terk edemediklerim.
Kulağımı kapatmışım hasımlarıma, avunuyorum anılarımla, amansız bir yalnızlığın karanlığında.
Pusulamı kaybetmişken bir densizlik ormanında,
Dinleyemediklerim var benim içimde, sesini dindiremediklerim.
Alışamadıklarım var benim içinde, alaşağı edemediklerim.
İhtiyatsız bozmuşum yeminlerimi, çirkinleşiyorum ayıplarımla, asılsız bir yargının avazında.
Nefsimi öldürürken bir cellâdın kucağında,
İnatlaşamadıklarım var benim içimde, imdadına yetişemediklerim..
İncitemediklerim var benim içimde, incilerini döktüremediklerim.
Sokakta bulmuşum canımı, vuruluyorum çocuklarımla, soluksuz bir gecenin şafağında.
Köşeye sıkışırken bir dargınlık kaldırımında,
Yüzünü göremedikleri var benim içimde, yüzünü yüzüme döndüremediklerim
Ergül ERDEM
08.12.2024-25.12.2024
Evlatlarımla Sınanıyorum…
