Günün aydınlatıcı ışıkları yön verir miydi yaşamın sahnelerine...
Ilgıt Ilgıt doğan güneşin ışıkları, kaç bahar yaşatmıştı sessiz odasına..
Eksikliği hep mi hissedilirdi Ya Rab şu fani dünyanın bunca nimetleri altında!
Annesi ile şu koca dünyada yalnız gibilerdi.
Babasının eksikliği her yerde, her zaman karşındaydı...
Sahi neredeydi akrabaları, hısımları...
Babasıyla beraber onlar da mı girmişti toprağın altına...
Annesi bazen yüklenir, bazen bırakırdı omuzlarını aşan ağırlıkları...
Kâh dalardı koca dünyayı seri aleme, kâh dururdu uzun uzun düşünceler girdabına.
Elalemden gelince merhamet, şefkat ve yardım sevinç ve üzüntüyü bir arada yaşardı.
Beklediklerinden gelmeyince yüreği daralır bir sızı kapardı...
İncecik, kırılgan, nahif kalbini hüzün kaplardı.
Büyük çığlıklar sarardı sinesini.
Tüm benliğiyle yoktan var edene,
hakimi mutlak olana ,Rabbim deyince hep destekleyene...
Hasbunallahu ve ni'mel vekil...
Yükselirdi semaya ahuzar dualar.
Eyvah ki ne eyvah! Şahit yer, gök, zaman, mekan...
Kime serzenişti, kime ısmarlama...
Kazanılan ve kaybedilen ebediyetler...
Çiçek, içinde ki gelgitler ile annesini anlamaya çalışırken, yorulduğunu hissederdi.
Aydınlık ve karanlık arasında kalmış gibiydi .
Anlayıp mana vermeye çalışırken annesini, ruhunun boşluklarına huzursuzluklar dolardı...
Çiçek, ah bir büyüsem, çarçabuk okulum bitse, işe başlasam; anacığım bir dinlense, sevinse...
Uzaklaşsa gamdan, tasadan, kederden...
Kara yazılı defterini silsem
yeniden başlasa bembeyaz sayfalara...
Hayalleri o kadar güzel ve berraktı ki elinin altında gibi hissederdi...
Hemen şurada, yanı başında.
Babasızlığın verdiği sahipsizlik, kalabalıklar içinde kimsesizlik, yalnızlık...
Kanasa yaram merhem olacak, sıcacık sarıp sarmalayacak yakın bağım yok derdi.
Ne bahar ne güz.
Arasında kalmışım ab-ı hayatın.
Yol verse de geçsek bu alemden.
Arkama dönüp bakmadan .
Sizin olsun dünya, Şikayetim Hüda' ya,
Acziyetim, çaresizliğim içinden çıkamadığım zorluklarımdır sana çıkışlarım...
Elbet vardır her zifiri karanlığın gümüş gibi parlaklığı.
Bugün bitse de yarın en büyük hazinemdir.
Umudum yaratanımdan hiç bitmedikçe, önümdeki zaman elbet yolumu aydınlatan duamdır....
