Kelimelere, kafiyelere tiryakiyim ben
Uyuyamam kitap kokusu çekmeden
Kağıdım alev almadıkça kalemimden
Durduramam içimdeki kelime selini
Kalemim benim silahım
Kelimeler mühimmatım
Cephem buruşmuş kağıtlarım
Şiirlerimle fethetmek istiyorum dünyayı
Ama şimdi istila edilmiş gibi yüreğim
İnfilak etmek üzere olan bir patlayıcı gibiyim
İmha olmadan inşa olamaz gibiyim
Kül olup küllerden doğmanın vakti geldi
Mağlubiyet değil bu, bir inziva
Her kalemin ihtiyacı var biraz huzura
Namutenahi kelime denizinde bu kula
Vardır elbet bir çıkar yol
Şimdi buna son verme zamanı
Damarlarımda dolaşan şiirlere
Geceleri gelen ilham perilerine
Son defa kulak veriyorum hepsine
