Filistin kanayan yaram benim
Filistin haykıran sesim benim
Filistin gönül mabedim...
Sen...
Sen gaflet türkülerini
Ölümüne susturan sessin
Günahkar ellerde çırpınan çocuk kalbinle
Ne yücedir davanla yükselişin...
Çığlık sesleri duyulmaz oldu artık, Gazze'nde
Ne de ağlayan bir evlat kaldı evlerinde
Hepiniz davanız uğruna can verdiniz Yürüdünüz Hak Alemine...
Silkelediniz bizleri
Uyanın,
Kalkın,
Bu gaflet perdesini yırtın, diye.
Duymadık sizi 70 yılı aşkın sürede
70 yıl kulak tıkadık bu vahşete
Affedilir miyiz, bilmiyorum
Bu arsız halimizle...
Bir kurşunla başlattınız, dünya direnişini
Hayat verdiniz yeniden insanlığa
Umut oldunuz bizlere
Kalbinde bir nebze insanlık olanlar
Kalktılar kıyama
Sizinle beraber meydanlarda yürümeye
Haykırmaya zalim siyonizme karşı
Hep beraber, Biz Filistin’iz, yıkılmayız, diye...
Dünya sayende uyanıyor
Ey Gazze’nin sultanları
Sizler bu asrın kurtarıcıları
Sizler şehadetin Hakikat Sancağı
Bizler ise gaflette yüzen vahim bir sancı
Utanıyoruz bakmaya,
Utanıyoruz bakmaya yüzünüze
Bir an baksanız gözucuyla halimize
Ağzımızın kenarında
Katilinizin yemekleri dökülür
Ve evlerimize girseniz, bir kurşun da
Bizim attığımızı anlardınız evinize
Biz halen evlatlarınızı öldüren, Kadınlarınızın ırzına geçen,
Mabedinizi yıkan vahşeti kara leke olarak Dünyanın anlına yazan o saldırganlara
Para veriyoruz elimizle...
Ah o kesilesi ellerimizle...
Halbuki mabed, bizim mabedimiz Olmalıydı, evlat bizim evladımız...
Lakin yüzümüz yok artık
Böyle bir iddiada bulunmaya...
İnsan uğruna ölemediği bir davayı Yüklenemez ki...
Rahat yatağımızda, sıcak yuvamızda, Yerken siyonist mallarını, ağlıyoruz size... Asıl ağlanması gereken bizleriz, Göremeyecek kadar sindirilmişiz, Nefsimizce...
Korkuyorum Yüce Filistin
Korkuyorum ölmekten...
Korkuyorum ölüp de karşısınıza çıkıp
Bebeklerinize hesap verememekten...
Halbuki o meleklere,
Gülümsemek isterdim görünce
Ama ne yüzle...
