Bir hiçliğin içinde kayboluyor insanlar. Her gün biri daha yok oluyor; o mutlak, sonu olmayan hiçlikte.
"Hiç" kelimesi; "içinde bir şey barındırmayan" anlamına gelirken insanlar, neden oraya doğru savrulur? Neden hiçlik havuzuna bir kulaç daha yaklaşır? Sahi hiçlik, insanlar için ne anlama geliyor? Hiç olmak, oradan biri olmak; huzura mı kavuşturuyor?
Hiç olmak; kendi benliğinden, kimliğinden uzaklaşmaktır bence. "Farklı olma, öne çıkma, saklan!" ne kadar doğru ki bu düşünce? Herkes gibi olmak, niye istiyoruz? Biz, herkes değiliz. Herkes gibi olduktan sonra ne olacak? Yok olacak; bizi, biz yapan şeyler. Kaybolacağız o çıkmaz da. Herkesleşmek hiçliktir binevi. Bütün insanların; aynı tip, aynı fabrikadan çıkmış robotlar olduğunu düşünün. Bu; onlarca kişiyi tek bir kalıba sığdırmaya çalışıp insanları hiçliğe sürüklemek değil midir? Neden böyle bir algı var ve biz, bunu niye kabulleniyoruz? Neden benliğimizden ödün veriyoruz? Biz, kimiz? Bu dünyaya herkes gibi yaşamak için mi geldik? İnsanların bizim hakkımızda ne düşündükleri niçin bu kadar umrumuzda? Bu hayata bir kere geliyorken doyasıya yaşamamak neden? Eğer bu
soruların cevabını bulursam ya o hiçlikten kurtulmuşumdur ya da sonsuz bir uykuya dalmışımdır. Umarım insanlar, sonsuz uykuya dalmadan hiçlikten kurtulur.
