Işık sayıkladı gölgenin öyküsünü
Çok büyük bir anlama varmış sabah
Elimin altından kayıyor gündüzler
Işığın yetersiz kaldığı özgürlükteyim
Sarıyorum başa hepsini
Bozuntu vermeyecek kederli gölgem
Dünya da on bin acı var
Sevgiden ve aşktan mı bahsedeceğim
Bu çocukların öldürüldüğü vahşi zaman da
Mutluktan mı söz edeceğim
Bebeklerin doğmadan ölüme sürüklendiği günlerde
Yasaklanmalı ateşi hak olarak görenler
Hepsine sormalı yanmak hissi gözler de buğulanınca
Yalnız baheneme sığındım
Bahçenin arkasında duruyor kaskatı kesilmiş gölgeler
Unutulmayacak diye kandırma yaranı
Unutacaksın ilk doğan güneşle beraber acını
Gidenin özlemi de bitecek duvarlarında
Su dökecek ardından annenin uluslu şefkati
Bak kavuşamadı yalanına hayat
Kırgın olmana dayanamıyorum
Ölüm seni değiştirmemiş
Hala üzgün dudaklarındaki kıvrım
Küstahça bağırıyor ateşi hak görenler ardımızdan
Aldırma donuk gözlere
Seni kilitleyeceğim kışın bağrına
Soğuk elleri morartana kadar
Bitmeyecek savaşının öyküsü
Ellerindeki çizgilerde ismin yazıyordu daha dün
Ama bugün soğuk silmiş ismini
Unuttum yorgun bakışlarının ardındaki cehennemi
Kaçamam özgürlük içindeki tasadan
Hala ölüyor çünkü çocuklar gazanın eteklerinde
Yaşamaktan mezun oldum dün gece yarısı
Siz de oldunuz
Belgemi elleri kanlı çocuklar getirecek
Keşke biz de mezun olsaydık, diye bakıyorlar
Yara bere içinde gazanın çocukları
Mezun oluyorum bu gece yarısı
Belgemin üzerinde yaşamak yazıyor
Bütün acılara kayıtsız kalarak mezun oldunuz
Yaşamadan yaşandı mezuniyetiniz
Çocuklar arsızca bombalanırken
Ve siz sessizce evinizde uyurken
Mezun oldunuz onursuz bir yaşamdan
Artık ışık yetecek özgürlüğüne
Hepsi senin için geldiler
Arkada israilin öldürdüğü çocukların çığlığıyla
Yaşamının zaferini kutla
SON
Alıntılar,duyurular,yazar ve görsel alımları ve çok daha fazlası için bu yazıya tıklayın
