Bir kelebeğin kanadına bağladım yüreğimi
Başka türlü uçamaz sanmıştım
Çünkü bana böyle öğretmişti yuvasında mahsur kalan bir kadın.
Oysa ben buz tutmuş gölün altında bile yüzen bir balıktım
İstesem kırmızıya boyardım yüzgeçlerimi
Böylece daha bi' derin dolardı içime özgürlük.
Böylece tarlalar sürebilirdim acı sularda
Derin ırmaklarda ve el değmemiş bataklıklarda .
Kimi zaman demir bir parmaklıktım içimdeki çocuğa
Kimi zaman kafes oldum kanatlarını kırdım
Yürümek istedi ayaklarını doladım bir sarmaşıkla
Koşmak istediğinde canını yakan diken oldum
Kadın oldu ayıpladım
Çocuk oldu bağırdım
Özgür olmak istedi tutukladım
O da güçlü olmaya karar verdi aşagıladım
Sanki huzur bulsa yok olacaktı
Bundandı korkum.
Özgür olup uçmasını
Bir heyecanla koşmasını
Güçlü olup gitmesini
Benden habersiz yürümesini
Dünyanın onu kırmasını istemedim
Çünkü bana böyle öğretmişti yuvasında mahsur kalan bir kadın.
