Vakit geldiğinde etmeye ömrü temâşâ
Safi rüzgar gelecek bu kargaşa
Tanımaz Azrail ne sultan ne paşa
Fayda etmez aman dileme boşa
Anlamalı insan doğrunun kıymetini
Az çoktan çokturun hikmetini
Duymalı insan mazlumun sesini
Ah ederse deler geçer insanın sinesini
Yanlışlar üstüne doğru olmaz ey gafil
Kalbin söylerde dinlemez nefsi rezil
Ahlarla kalp kırmakla olacaksın sefil
Hesap vakti gelince konuşsun o dil
Hamdım oldum demekle olunmaz
Ben ben diyen ıslah olmaz
Kibirle âbid olunmaz
Sanma senden hesap sorulmaz
Mirfâni bilmez haddini yazar
Sevenleri mezarını derin kazar
Durmaz içine sığmayanlar taşar
Bundan gayrı söz onu da aşar
