Bir zemheri baharı geçiyor üstümden.
Kaldırın taşıyamadığım taşların yükünü üzerimden.
Bir dağ yamacındayım farkım yok münzeviden.
Bir ben yabancı olmuşum kendi benliğimden.
Hatırlayın bunlar son sözlerim kendi benliğimden.
Hasat zamanı yaklaşıyor kuru kuruyabilirsem.
Kendine olan nefretin vücut bulmuş timsaliyken.
Bu farkındalıkla yaşa yaşayabilirsem.
Erken yaş aldı gözlerim kendiliğinden.
Bertaraf ettim kendimi benliğimden.
Hep hata bildim hissiyatı fazlaca olan gönlümden.
Nerde bir kuyuya rast gelsem içinde buldum benliğimi kendiliğinden.
Avazım çıktığı kadar bağırasım gelmedi içimden.
Kimseler yoktu, sürgün edilmişti ruhum, aziz bildiğim bedenimden.
Ufak bir yansımamda tufan kopuyor denizden.
Sokak köşeleri de hiç huzur vermiyor seslerden.
Oysa bahşedilen ölüm çağrıları ruhumu sarsmıştı evvelden.
Gölgemde yansıyan lanetli yaratığı saklayacak gücüm kalmadı geceden.
Dizelerimin sonuna gelmişken,
Çok çok özürler dilerim!
Her anına bin lanet yağan yaşantımla, huzurunu bozduğum herkesten...
SEVGİLERİMLE...
