Şiir
Sesli okuyucu hazırlanıyor…
Savaş meydanı mâşuk.
Ay gelmiş,kılıç çekilmiş
Savunmak mühimmiş,
Bedbaht için, dışın bedirhan,
Öyleymiş
Kimsin sen?
Kim bu gölge?
Bu loş bu yaban ve yabancı,
Bedirhan gölgesi,
Bedbahtın karanlığı sen misin?
Mâşuk,
Nesin,nedensin?
Belliki bendensin
Âşık mâşuğuna anlamını bulunca kavuşur.
Mâşuk dur,
Ay gitmiş,âşık kalıvermiş
Önce gölge sonra karanlık.
Savunacak ne kaldı?
(Kalemdar Dergisi’ne…) Zamanın sızdığı çatlaklardan süzülen sessizlikle, Kâğıdın göğsüne saplanan bir uçurumu büyütüyorum. Parmaklarımın ucunda; isimlerini bilmediğim eski…
Bu ayçiçeği çevirmiş yapraklarını güneşe gerisin geri. Ne tüm gecenin karanlığını, ne inatla her gün doğan güneşi, ne de açmayı bekleyen parlak sarı yapraklarını düşünüyor. "Her…
Ansızın bir özlem yağışı aldı beni. Kendimi kaybetmeme ramak kala buluverdi beni. Hissiyatım bu dünyada müstakim bir mutluluk hiç olmadı. Kendiyle barışık, sessiz sedasız almıştı…