İçeceksen ya kevserden ya da aşk şerbetinden iç.
Halini gören ar etsin kalmaz rindâne desinler.
Yerin yurdun kabir olsun, gelmeden sen ölüme git.
Falanın yurdu yürektir değil meyhane desinler.
Ya sen de ol bir ibn'ül vakt ya da asra sırtını dön.
Yanında duran âdeme ancak zamane desinler.
Öyle bir yaz ki destanı önce kendi yüreğine.
Söze döktüğün dem ona müthiş, şahane desinler.
Yarin yanında cüce kal fakat bir başkaca yerde
Dik dur, yaltaklanma endamına minare desinler.
Dilini hakkın sözüyle öyle parlat, kalayla ki
Bülbül olup ötende pas tutmaz kemane desinler.
Çeşmine sen perde ol da bakma bir dem namahreme
Onun gözleri gezmez öyle hane hane desinler.
Kanını damla damla sun vatanın öz toprağına
Savleti düşmanı eyledi tane tane desinler.
En son öyle bir şiire başla, haykır ki Baranî
İçirdi sanki ab-ı hayat kane kane desinler.
