Alçak gönüllü ol, ilerlerken yaşlar
Her an dinginleşir, boyun eğen başlar
Tevazu olunca, pamuk olur taşlar
Ruhlar sükûn bulur, helal ise aşlar
Kalpten gelir huşû, o değildir cefa
Manevî bir haldir, iç âlemde sefa
Heybetlere yansır, tüm varlığa şifa
Kâlû belâ dedik, gerek ahde vefa
Daimî bir korku, ne büyük başarı
Gözü yerde kişi, olamaz haşarı
Çaresizdir kullar, kibri at dışarı
Her an huzurdayız, dur gitme aşırı
Dünya telaşından, kesen alakayı
Vakarı bırakmaz, ilikler yakayı
Edepten ayrılmaz, abartmaz şakayı
Elinde olandan, verir sadakayı
Sesini kıs hemen, düşük sesle çağır
Gıybeti duyunca, kulak olsun sağır
Hükme itaat et, gelse bile ağır
Kendi kusurun gör, buna yansın bağır
